A więc jedni idą w życie na całość…
Wspomnienie o Erneście Bryllu Warszawa, 12 lipca 2026 r. To będzie wypowiedź osobista — ale takie właśnie są wspomnienia. Nie dają się ubrać w formalne ramy. W tym roku zmarł mój ojciec. Bywało między nami różnie. Ale kiedy odszedł, otworzyła się … …
Mieszkałem więc już w Otwocku. Wtedy lepiej. Nawet wspaniale. W Otwocku zawiązała się spółdzielnia mieszkaniowa. Dało to szansę na zbudowanie własnego mieszkania. Spółdzielnie takie, ratunek dla młodych rodzin, powstawały z trudem, ale powstawały po roku 56. To był dla nas znak przełomu październikowego.
No tak, ta bezdomność znów wraca w moich wspomnieniach. Jako student zasiedlałem kompleks akademików na Kickiego. Słynny „Kic” dopiero powstawał. Po ścianach lała się jeszcze woda. My suszyliśmy je własnymi oddechami. Ach, jaki to był luksus w latach 54-55 mieszkać w sześcioosobowym pokoju. Przedtem mieszkałem nielegalnie w dwunastoosobowym…
Może to nazbyt wielki skrót w mej poprzedniej opowieści. Od podboju przez Normanów do Odlotu Earlów. Ale z drugiej strony, trudno tu pisać szczegółową historię Irlandii. Taka już jest wydana.
Aby zrozumieć wiele wierszy irlandzkich z 12 i późniejszych stuleci trzeba choć trochę orientować się w skomplikowanej historii podboju wyspy. I nie tyle dla rozszyfrowania w metaforach aluzji do różnych wydarzeń historycznych. Nie tyle dla zrozumienia piękna tej poezji…
Walka o polskość często jest dla nas jednaka z walką o język polski. O kulturę. O literaturę. Często myślimy – utrata języka jest utratą tożsamości narodu.
A w Irlandii? Przecież olbrzymia większość Irlandczyków, czujących, że zbudowali swoją irlandzką kulturę nie zna języka irlandzkiego. Formalnie irlandzki, czyli jeden z języków celtyckich, czasami zwany gaelikiem, jest państwowym językiem Republiki. Angielski jest drugim językiem urzędowym.
Dlaczego zdecydowałem się otworzyć stronę w internecie choć jestem typowym baranem internetowym?
Muszę liczyć na pomoc żony Małgorzaty i dwóch córek Magdy i Marty. Sam nie tyle boję się internetu, co jego szybkości i małego oporu w formułowaniu myśli. Może to stary nawyk, ale nawet maszyna do pisania jest mi tylko pomocą. Wiersze piszę ręką.
Dlaczego taki wiersz po śmierci Staszka Grochowiaka ?Bo tak mi się przyśnił. Zresztą może kiedyś prześlę Wam wiersze o innych moich przyjaciołach. O tym jak mi się przyśnili. O Staszku trzeba najpierw, bo był i jest ciągle dla mnie ważny. Nie do końca rozumiem czemu teraz jego poezja nie jest tak gęsto czytywana jak moim zdaniem być powinna?
A właściwie jaki ja byłem w tym roku redagowania Współczesności?
Każdy niby pamięta siebie. Ale kiedy zobaczyłem po latach moją fotografię z tych czasów, sam siebie nie poznałem. Wypłosz ze sterczącą czupryną. Tu zdradzę tajemnicę czupryny.
W tamtym czasie z ciepłą wodą bywało marnie.
Dlaczego ginie i ślini się język polski? Czy dzisiaj nie doświadczamy podobnej, choć innej ideologicznie choroby języka kiedy się odrywa słowa od ich znaczenia – zakłamuje język? Czy to jest – w poezji? A jeśli w poezji, to w całym języku jest to skłamanie. A jeśli w języku, to i w myśleniu, bo nie ma sposobu myślenia bez języka, czyli określenia co myślimy, i jak myślimy.
Załączamy nagranie z dnia 89 urodzin poety, 1.03.2024 – z podziękowaniami dla czytelników, fanów.
Możesz napisać do nas pod adresem info@bryll.pl.
Za zgodą korespondentów publikujemy listy i odpowiedzi.
